#50books: boekplanning

Martha stelde deze zondag de vraag of je werkt met een boekplanning. Bijvoorbeeld omdat je boeken moet lezen voor een recensie. Mijn eerste ingeving was om deze vraag niet te beantwoorden – want eigenlijk kon ik meteen nee zeggen. Toch, op haar reactie ‘misschien zet het je aan het denken, dat anderen dit wel doen’ dacht ik ‘eens kijken hoe ver ik kom met een blog hierover.’ Want waarom maak ik geen planning? Simpel – omdat ik het gevoel heb dat ik tijdens mijn studie vier jaar lang moest plannen wat ik las. Ik las echt wel eens een boek dat niet verplicht was – Harry Potter bijvoorbeeld – maar het meeste dat ik las kwam van een (lange) lijst met verplichte boeken. Nu kunnen sommige mensen daar een heel scala al van afstrepen, omdat ze die op de middelbare school of in hun vrije tijd al gelezen hadden. Voor mij gold dat niet echt. En dus moest er een behoorlijk tempo en een strakke planning aan te pas komen om de verplichte boeken op tijd uit te hebben. Soms lukte dat dan ook niet en moest ik me ergens een beetje doorheen bluffen. Zo staat me het boek Meneers Vissers Hellevaart nog goed voor ogen. Een draak van een boek, waar ik te laat in begonnen was, omdat het ook nog eens niet makkelijk te krijgen was.

Na mijn opleiding schreef ik een tijdje analyses van boeken voor Biblion. Best leuk, dacht ik, zo blijf ik toch nog wat serieuzer met literatuur bezig en lees ik misschien eens wat boeken van buiten mijn eigen interessesfeer. Maar dat kreeg ik nooit goed ingepland. Op de een of andere manier waren de boeken dan wel mooi, maar lukte de analyse niet goed. Of vond ik het boek eigenlijk een beetje mwah, waardoor het onder op mijn stapel van te lezen boeken terecht kwam. Ik lees namelijk altijd meerdere boeken tegelijk, maar natuurlijk heb je dan favorieten – boeken die je sneller uitleest dan anderen. Een keer maakte ik het zelfs zo bont dat ik het verkeerde boek las voor Biblion. Meestal had ik de keus uit twee boeken, waarop ik dus het verkeerde van de twee boeken ging lezen. Nu was er nooit echt een deadline voor de analyses, dus echt plannen hoefde ik het ook niet. Maar nadat ik de zoveelste analyse pas na een half jaar inleverde vond ik het zelf wel mooi geweest. Sindsdien lees ik vooral waar ik zin in heb en op het moment dat ik dat wil.

Ik schreef eerder dit jaar ook al over dit onderwerp, toen in het kader van de Goodreads leeslijst, waarop je aangeeft hoeveel boeken je dit jaar plant te lezen. Tot op de dag van vandaag wil Goodreads nog steeds weten wat mijn doel is – ik vul het lekker niet in. Ik lees op het moment heel veel. Mijn e-reader heeft me de vrijheid gegeven om altijd een stapel boeken bij me te hebben. Het streven is om er niet te veel ongelezen boeken op te zetten. Voor de vakantie zette ik er wel wat meer op – maakte ik dus toch een soort van planning. Al stapte ik daar vrolijk vanaf op het moment dat er een mini-bieb op een camping was waar we stonden. Ik smokkelde een heerlijke chicklit tussen mijn planning door. En vorige week liet ik me verleiden door de nieuwste van Dan Brown – gewoon ouderwets op papier, omdat ik denk dat anderen dat boek ook best willen lezen. En vandaag, vandaag rende ik naar Donner voor het nieuwste boek van Philip Pullman. Tig jaren na His Dark Materials komt er eindelijk een nieuw boek uit – wat ik direct oppak.  Helemaal omdat ik het ook nog won in een actie van Donner Young Adult.

Heerlijk – lekker planningloos lezen!

2 gedachten over “#50books: boekplanning

  1. Ik kan me herinneren dat ik me ook vaak door allerlei boeken heen blufte omdat ik ze niet uit had gekregen. En Meneer Vissers Hellevaart was inderdaad een hel, net als De procedure van Mulisch. Daar heb ik me echt doorheen moeten worstelen. Gelukkig was onze hele werkgroep erg anti-Mulisch. Iets wat Ton Anbeek niet kon waarderen 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.