Schrijfretraite – dag 3

Zondag is al een hele tijd de hardloopdag bij uitstek en dus besluit ik vandaag ook gewoon te gaan. Want ik moet toch naar buiten en waarom daar dan niet mee beginnen. O ja en het is ook nog prachtig weer, had ik dat al gezegd? Ik besluit richting Dishoek te rennen, waar we vroeger als gezin ooit op vakantie zijn geweest. Nog met oma, dus echt jaren geleden. Het huisje van toen vind ik natuurlijk niet terug, misschien staat het er ook al lang niet meer. Gisteren had ik tijdens mijn wandeling al ontdekt dat ik de strandtijd van destijds in ieder geval niet terug kon vinden. Wie weet is die ook al lang afgebroken. Ik loop deels achter de duinen langs, via mooie bospaden en deels ook door de duinen. Wat pittig is met het op- en aflopen van de duinen. Het strand laat ik rechts liggen, want ook al is het nog best vroeg, het is al wel behoorlijk druk en omdat het vloed is, is het strand smal.

Genieten, dat lopen door de duinen.
Al weet ik nu wel zeker dat ik nooit de kustmarathon ga doen!

Eenmaal terug in het huisje lees ik eerst de tekst van gisteren nog eens door. Hoewel ik meters wil maken, wil ik ook geen broddelwerk afleveren. Ik heb mijn vaste meelezers al gemeld dat deel 3 er bijna aankomt – dus het moet nog even doorgelezen worden. De rest van de dag ben ik bezig met dat deel 3. En dat blijkt niet makkelijk want ik heb nog veel open vlekken in dit deel. Wel losse gebeurtenissen genoteerd, maar nog niet uitgewerkt. En dat uitwerken is hard werken. Ik merk dat ik dan toch vaak weer overga op het te feitelijk beschrijven en te weinig gebruik maak van show, don’t tell. Daarmee wordt bedoeld dat jij straks, als lezer, moet zien en voelen uit hoe ik het beschrijf wat ik bedoel, dat ik je dus niet ga zeggen wat je moet zien en voelen. Maar goed – eerste versie hè, meters maken – dat herschrijven en finetunen, dat komt nog wel. Is het idee… maar in de praktijk vind ik dat dus lastig.

Een voorbeeldje van dat herschrijven? Versie 1 schreef ik voor ik naar Portugal ging, versie 2 daarna.

Versie 1
Een kwartier later, na nog wat omrijden en gevloek bij straten die we echt niet in mogen, staan we dan toch voor de deur van ons nieuwe huis. Het gebouw oogt grauw, maar de gang doet me Frans aan en ziet er helemaal niet verkeerd uit. Een mooie brede trap brengt ons op de eerste etage, waar Nout me voor het eerst welkom heet in ons nieuwe huis. Drie grote kamers met hoge plafonds en een oude houten vloer.

Versie 2 (nou ja… 5 denk ik, als ik eerlijk ben!)
Een kwartier later, na nog wat omrijden en gevloek bij straten die we echt niet in mogen, staan we dan toch voor de deur van ons nieuwe huis. Het gebouw, een oud herenhuis ergens uit de achttiende eeuw, oogt grauw in dit licht. In de gang hangt een lucht die ik niet echt thuis kan brengen. Een beetje muf, alsof je in rondloopt in de catacomben van een oude kerk. Het licht in de gang springt al uit, maar de brede trap naar de eerste etage van het oude huis is nog te zien. Bovenaan de trap, op de eerste verdieping, maakt Lex de deur direct links van de trap open en heet me welkom in ons nieuwe huis. Het ziet er allemaal ruim uit, ook door de hoge plafonds. De houten vloer kraakt onder mijn voeten als ik richting badkamer loop. Echt inspecteren lukt nu niet, aangezien er alleen in de badkamer licht is.

Aan het einde van deze dag heb ik deel 3 af en stuur ik het door. Eens kijken of ze het nog steeds boeiend vindt. En ik krijg een peptalk van mijn eega. Die vindt dat het al heel wat is als ik deze week de hoofdlijn weet uit te werken en volgens hem het klinkt alsof dat wel gaat lukken. Hm. Als ik de hobbels benoem, weet hij me op te beuren met het bericht dat niemand ooit heeft gezegd dat het makkelijk zou zijn, een week schrijven. Niemand – behalve ikzelf dan natuurlijk. Morgen wacht me de schone taak om te beginnen aan deel 4. Een deel waar ik de opbouw van heb en per hoofdstuk een aantal gebeurtenissen, maar verder staat er nog niets op papier. Op tijd naar bed dan maar – zodat ik in ieder geval uitgerust aan deze uitdaging kan beginnen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.