Schrijfretraite – dag 5 en 6

De vijfde dag begint vroeg, met herschrijven van wat stukjes, lekker nog in bed. Want ik begin wel een beetje een houten derriere te krijgen door het vele zitten. Ik ga elke dag even wandelen, maar toch: ik zit wel meer dan normaal. Wat later is het tijd voor ontbijt met mijn zusje en daarna schrijf ik nog wat door, terwijl zij gaat douchen en aankleden.

We besluiten een rondje te lopen en op het strand te lunchen. Want het is toch ook een beetje vakantie en even ergens lunchen geeft een vakantiegevoel. Zeker met het zonnetje dat maar blijft stralen. Tegen half twee zijn we terug en doen nog even samen boodschappen, waarbij ik het eten voor de rest van de week meeneem. Gek idee dat ik al weer over de helft ben van deze schrijfretraite. Als ze me afzet bij de camping (mijn huisje staat op een camping, samen met nog wat meer huisjes) en wegrijdt, vind ik dat toch even lastig. Maar niet veel later ga ik door met deel vier – waar ik ook op dag zes nog mee bezig ben, vandaar ook een blog over dag 5 en 6 samen.

Het werken aan deel vier voelt niet als iets scheppen, iets creëren. Het voelt als hard werken, doorbijten, mezelf bij de les houden. Dat hoort er ook bij weet ik inmiddels. Soms schrijf ik zo een aantal pagina’s achter elkaar, maar andere keren is het drie zinnen schrijven en ze vijf minuten later net zo snel (nee – sneller) weer weghalen. Als je dan alle tijd hebt, zoals deze week het geval is, dan kom je nog wel ergens. Maar gebeurt dit op de schrijfmomenten tussendoor, als ik bijvoorbeeld anderhalf uur heb om te schrijven, dan vind ik het lastiger om er mee om te gaan. Alleen al daarom ben ik blij dat ik de kans heb deze week fulltime te schrijven.

Meertje net achter de duinen – prachtig!

Ik moet veel opzoeken dit deel, omdat er wat feiten inzitten die wel moeten kloppen en omdat ik schrijf over een aantal dingen die ik niet zelf heb meegemaakt. En dat is soms lastig, want wanneer beschrijf je het dan geloofwaardig? Welke details geef je wel en welke niet? En die twijfels, die spelen me deze dagen wel parten. Het hoort bij het schrijven, althans dat denk ik, maar ik blijf maar denken ‘en wat gaan de lezers hier dan van denken?’ Mijn eega adviseert me meerdere keren om dat stemmetje uit te zetten, maar echt makkelijk vind ik dat niet.

Op dag zes begin ik met een rondje hardlopen. De laatste tijd zie ik vaak foto’s van mensen die bij zonsopgang gaan hardlopen en dat heeft me geïnspireerd. En dus sta ik rond half acht buiten voor een rondje, ook al is het bewolkt en ga ik dus weinig zien van die zonsopgang. De schepen op zee zijn voor een deel prachtig verlicht en ik geniet van deze slowrun op het strand. Als ik tegen half negen aan het ontbijt zit, staat de laptop al aan.

De hele ochtend schrijf ik verder aan deel vier. Af en toe moet ik lachen om wat ik schrijf, soms word ik er verdrietig van. Tegen vijf uur is mijn inspiratie wel zo’n beetje op en besluit ik nog een klein rondje te wandelen. Want inmiddels heb ik echt een houten bips – hoe comfortabel de stoelen ook zijn.

Als ik terug ben, vul ik nog wat stukjes aan. En dan is het op voor vandaag. De laatste stukjes van deel vier schrijf ik morgen wel, op de laatste hele schrijfdag.

1 thought on “Schrijfretraite – dag 5 en 6

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.