Tagarchief: boeken

#50books: mijn allerliefstelievelingsboekwinkel

Martha stelde in het kader van #50books de vraag naar welke boekhandel je het liefst gaat. Daar is natuurlijk geen enkele twijfel over mogelijk: Donner! En niet pas sinds kort – nee echt al en hele tijd. Een verhaaltje over boeken kopen!

Ooit, toen ik nog op de middelbare school zat en als enige bijverdienste oppassen had, moest ik flink sparen voor ik een boek kon kopen. Al helemaal omdat ik bij voorkeur ook nog hardbacks kocht – die natuurlijk een stukje duurder waren dan de paperbacks. Ik ging toen naar Van Pierre, gevestigd in de Eindhovense Heuvelgalerie. Een prachtige winkel en ik weet nog welk boek ik er als eerste kocht: De Vriendschap van Connie Palmen. Het was een grote winkel, met een mooie ronding erin (dankzij de vorm van de Heuvelgalerie). Maar deze winkel viel in het niet bij Donner – waar ik wel een paar jaartjes later voor het eerst kwam.

Donner zat toen nog in een enorm pand aan de Lijnbaan. Ik weet niet meer hoeveel etages het waren – veel in ieder geval. De afdeling kookboeken heb ik nog goed voor ogen, net als de afdeling met Engelstalige boeken. Ik weet ook nog hoe treurig het er was toen Polare bijna failliet ging – allemaal bijna lege kasten. Van het boekenparadijs was toen bijna niets meer over. Toen Polare eenmaal echt failliet ging, was er gelukkig een aantal van de werknemers die via crowdfunding deze markante zaak wilde redden en via de crowdfunding – ja wij deden natuurlijk ook mee! – haalden ze binnen enkele dagen het beoogde bedrag op. En heel snel werden de kasten weer gevuld.

Niet veel later verhuisde Donner – want het pand was toch wel erg groot. Nu moet ik eerlijk zeggen dat ik de nieuwe locatie zeker zo mooi vind – het oude ABN-AMRO gebouw. Groot voordeel is dat alles op een vloer is – je loopt zo van de ene selectie naar de andere. Dat zal straks wel weer anders zijn – want er wordt verbouwd. Tsja – je bent een Rotterdams bedrijf of je bent het niet 😉 Hier moet alles steeds anders – af is het nooit.

Misschien denk je ‘waarom kom je dan zo graag in de boekhandel? Je kunt toch ook gewoon op bol.com kijken?’ En ik zal de eerste zijn om toe te geven dat ik dat ook doe. Mede ook omdat ik inmiddels een e-reader heb – de boekenkast was steeds vol en met een voorliefde voor dikke boeken, is een e-reader in de trein en op vakantie toch wel handig. Maar toch – de sfeer van Donner maakt dat ik toch regelmatig ‘even’ binnenloop. Vooral om me te laten inspireren, om kaartjes te kopen (ja dat doe ik ook ja, ondanks Cardcetera) en in kookboeken te bladeren.

Afhankelijk van hoeveel tijd ik heb, kijk ik op verschillende afdelingen. Een afdeling die ik eigenlijk nooit oversla is de Young Adult sectie. Het blijft een favoriet genre en Donner heeft een enorm uitgebreide selectie – zowel in het Engels als in het Nederlands. Ik kan er niet zo goed zonder iets te kopen weg…. Het wordt fijn gepresenteerd – niet alleen in de winkel, maar ook via Facebook. Heb ik echt veel tijd, dan ga ik even in de paarse zetel bij de Harry Potter kast zitten lezen. En kijken wie er nog meer op deze afdeling rondlopen en waar ze het over hebben. Heerlijk.

Jammer genoeg staat Donner niet in het boek met 111 plaatsen in Rotterdam die je gezien moet hebben las ik gisteren. Onterecht wat mij betreft – voor mij is het toch echt wel een van de iconen van Rotterdam. Mede ook door de continue transformaties.

Zo Martha – een wat langer antwoord op je vraag dan je misschien verwacht had 😉 Maar ja – je bent dol op een boekwinkel, of je bent het niet 😉

Watermelon

In augustus 2014 sloot ik me via meetup.com aan bij een Engelstalige boekenruilclub. Het idee is simpel: eens per maand komen we bij elkaar en brengen we allemaal een boek mee dat we gelezen hebben en willen delen met de groep. Iedereen beslist zelf of zij dat boek wel of niet wil lezen. Sommige boeken hebben we op een gegeven moment allemaal gelezen, anderen breng je mee en wil niemand lezen. Gek genoeg gebeurt dat regelmatig met mijn boeken – in de vampier- en zombiefictie die ik graag lees is eigenlijk niemand geïnteresseerd, maar ook andere boeken vonden niet echt gretig aftrek. Maar toegegeven: we komen nu ook op het punt dat sommige mensen al zo veel boeken geleend hebben via de club, dat ze er niet meer mee willen nemen. Dat punt heb ik zelf ook bereikt overigens.

De laatste keer bracht een van de dames een boek van Marian Keyes voor me mee. Er ging al een boek van haar rond, maar ik had aangegeven dat ik niet echt geïnteresseerd was in de boeken van deze volgens velen beste schrijfster van chick lit. In Oostenrijk en Duitsland was ik overgeleverd aan de toevallig aanwezige sectie Engelse boeken als ik wat nieuws wilde lezen en van Keyes kwamen er regelmatig nieuwe boeken uit. Op een gegeven moment had ik haar boek This Charming Man zo vaak zien staan dat ik besloot om het toch maar eens te kopen. Dit werd mede veroorzaakt door het feit dat een liedje van de band The Smiths deze zelfde titel had en ik dus steeds opnieuw keek waar het boek ook weer over ging. Ik ben zo iemand die drie keer een boek uit het schap kan halen zonder te onthouden waar het nu ook weer over ging. Geweldig vond ik het boek niet – ook niet echt slecht, maar het inspireerde me niet om nog eens wat van Keyes aan te schaffen.

Dat verhaalde vertelde ik dus een keer tijdens een van de bijeenkomsten, waarop een van de dames zei dat ik ook niet het beste boek van Keyes had gelezen. Ik moest haar echt nog een kans geven en om dat te bewijzen nam ze de keer daarna het boek Watermelon voor me mee. Tijdens de voorbereidingen op een dagje weg besloot ik dat ik wel zin had in een luchtig boek en nam ik het mee. En hoewel ik niet de behoefte voel om nu meteen het hele oevre van Keyes te gaan lezen, moet ik toegeven dat ik erg heb genoten van dit boek. Goed geschreven, grappig en bij vlagen pijnlijk eerlijk. Nog een pluspunt: Keyes schreef meer boeken over dezelfde familie, dus als ik nog eens zin heb in een luchtig boek, weet ik meteen tot wie ik me moet wenden!

Meer weten over dit boek? Lees de lezersreacties op Goodreads.