Tagarchief: hardlopen

Update RoParun na 97 dagen

Op 30 december schreef ik over mijn twee ‘goede voornemens‘ voor 2019: het boek afronden en zo veel mogelijk kilometers lopen om Stefan te sponsoren tijdens de RoParun. Over dat eerste voornemen kan ik nu kort zijn – doel gehaald. Hoe dat verder gaat, daar lees je snel meer over. Veel meer vermoed ik. Maar dan doel twee. Met nog drie dagen te gaan tot de 100 dagen, een update.

Vandaag ging ik in Rotterdam naar de musical Cats. In de pauze keken we uit over het Wilhelminaplein, waar net de lopers voor de tweede keer begonnen aan het oversteken van de Erasmusbrug, op naar de finish. Maar wel met nog zo’n 20 kilometer te gaan. Ik dacht direct terug aan 2017, toen ik zelf tussen de lopers liep en me opnieuw de brug over worstelde. Ik had verwacht het pas na 30 of zelfs 35 kilometer zwaar te krijgen, maar de tweede keer langs ons (toenmalige) huis en met het besef dat ik pas net halverwege was, deed me bijna uitstappen. Maar ik hoorde de stem van mijn eega in mijn hoofd, die me de dag vantevoren had gezegd ‘geen zin is geen reden om op te geven. Echte pijn wel.’ En die had ik niet, echte pijn. Ik worstelde me door de volgende vijftien kilometer heen, met hulp van een berg supporters. Veel familie en vrienden stonden langs de kant en ik liep van de ene bekende naar de andere. En ik wist ook: ik heb hier bijna een heel jaar voor getraind. Want een jaar eerder, toen Stefan voor de eerste keer in Rotterdam liep, toen wist ik het: ‘het gaat pijn doen, het gaat me veel tijd en zweet kosten, maar ik wil dit.’ En ik wist ook: ‘als ik nu stop, ga ik het niet nog een keer doen.’ Want ik wist dat het er in zat, dat het een kwestie was van doorzetten en van motivatie. Daarin lijkt het trouwens ook op het schrijven van een boek, maar dat terzijde.

Vandaag realiseerde ik me pas hoeveel motivatie ik toen had. Ik liep vanaf september 2016 vrijwel iedere week drie keer, met daarnaast nog een keer krachttraining. Of het regende, hagelde, of ik er op zondag om 7 uur voor op moest staan en of ik nou veel of weinig werk had. Natuurlijk miste ik wel eens een training, echt wel, maar dat was de uitzondering die de regel bevestigde. En dat is nu wel anders. Want ook al wil ik zo veel mogelijk kilometers lopen om zo Stefans team te sponsoren, mijn motivatie voor het lopen is er op het moment alleen als ik genoeg tijd heb, als het redelijk tot mooi weer is en o, als ik er niet te vroeg voor op hoef te staan. Krachttraining probeer ik eens per week te doen. Maar zonder echt doel en laat ik eerlijk zijn zonder personal trainer is het wel een stukje makkelijker om te denken ‘morgen weer een dag’ na een lange dag op kantoor. Soms baal ik daar van, maar meestal realiseer ik me dat ik niet alles kan wat ik wil – tenminste niet als ik ook nog af en toe wil slapen – en dat dit ook niet erg is. Mijn vrije tijd zit nu regelmatig in het schrijven, iets dat ik ook belangrijk en leuk vind en dat ook veel tijd kost.

De moraal van dit verhaal? Alles opzij zetten voor het hardlopen werkt bij mij alleen als ik echt zelf voor iets wil gaan. Wie weet ooit zelf de RoParun? Want ik zie bij het team van Stefan voortuderend mooie, motiverende acties voorbij komen. Ik wilde in 100 dagen zo veel mogelijk kilometers lopen, waarbij ik dacht dat 180 kilometer makkelijk haalbaar moest zijn. Met nog 3 dagen te gaan, waarin de kans dat ik ga lopen vrij klein is, staat de teller op 124,6 kilometer. Daarmee heb ik 62,30 euro ‘verdiend’ voor de RoParun. Minder dan gehoopt – maar meer dan niets. En: dankzij de Cardcetera-actie kan er nog een heleboel bijkomen 😉

Tussenstand februari voor de RopaRun

Je zou het bijna vergeten met alle berichten over de schrijfretraite, maar ook in februari ging ik door met mijn acties voor de RopaRun. Je weet wel – die estafetteloop van maar liefst 520 kilometer die loopvriend Stefan met Team 142.0 gaat afleggen, terwijl ik op vakantie ben… Ik ga de prestaties natuurlijk volgen.

En wat deed ik in februari? In de reacties op mijn bericht van januari werd ik door Elly uitgedaagd om inderdaad die 60 kilometer te halen. Als ik dat zou doen, zou zijn 5 euro storten en, om het spannend te houden, voor iedere kilometer bovenop die 60 ging er een euro meer naar het goede doel. Dat was natuurlijk een extra motivatie, zeker in een korte, drukke maand. En mede dankzij het prachtige weer, de week in Zeeland en natuurlijk de woorden van Elly liep ik deze maand…. 65,1 kilometer! Hoera – 10 euro extra verdiend voor het team.

Via Cardcetera loopt ook nog gewoon de actie door met de Quotes-kaarten, maar daar liep het in februari net wat minder storm dan in januari. Nou, net, behoorlijk wat minder want ik verkocht maar 7 sets. Dus ik zou zeggen, voor de kaartenliefhebbers onder ons; kom nog even langs in de winkel of laat me een set meebrengen als je me ziet (scheelt weer verzendkosten).

En dan maart – de actie van Cardcetera gaat gewoon verder en natuurlijk gaat ook het hardlopen gewoon door. Maar deze maand ga ik ook tijdelijk fulltime werken – dus gaat de 60 kilometer weer lukken? 1 keer 5 door de week en 1 keer 10 in het weekend en ik ben er. Maar ja – in de avond lopen, in het donker – ik ben er niet goed in. Het is wel voor het goede doel – dus ik ga mijn best doen!

Tussenstand januari voor de RopaRun

30 december schreef ik over het toch hebben van een soort van goed voornemen – het ophalen van zo veel mogelijk geld om Stefan te sponsoren bij de RopaRun.

Na een maand ben ik niet ontevreden. Het lopen, dat wil nog niet zo als ik wil. Regen, kou, geen zin – ik liep niet zo vaak als ik eigenlijk wel zou willen. Omdat ik ook niet naar een wedstrijd of een bepaalde afstand aan het trainen ben, is het ook makkelijker om niet te gaan. Als je weet dat je in juni de RopaRun loopt, dan ga je wat beter trainen 😉 Enfin, ik liep toch 32,9 kilometer in de eerste maand van dit jaar. Dat is dan toch bijna € 16 voor Team 142! Mijn doel voor februari is om toch wel echt meer te lopen; stiekem had ik een idee van 60 kilometer in januari. Dat ga ik dan in februari proberen te halen. Nu maar hopen op een zachte maand 😉 En als je zin hebt kun je me nog steeds sponsoren. Bijvoorbeeld als ik die 60 km echt haal doneer jij 5 euro aan het team. Bedenk wat leuks zou ik zeggen!

De actie bij Cardcetera loopt een stuk beter. Daar heb ik inmiddels 22 pakketjes van 12 prachtige Quotes-kaarten verkocht (10 betalen + 2 gratis en dan ook nog 5 euro naar de RopaRun). Vandaag maakte ik daarmee € 110 over naar het team, waardoor ik meteen bronzen supporter van het team ben geworden. Toch leuk! En wat nog leuker is, is dat ik Stefan hierdoor ook zag in januari – hij haalde twee pakjes op terwijl ik in Nuenen op bezoek was. Voor jou neem ik natuurlijk ook graag een pakketje mee als ik je zie; laat het me vooral weten als je dat wil. En natuurlijk mag je ook bij mij langskomen voor een pakketje.

Misschien denk je ‘waarom vindt Astrid dit eigenlijk zo belangrijk?’ Net als bijna iedereen ken ik mensen die kanker hebben gehad en heb ik gezien wat een rotziekte het is. De Stichting RopaRun probeert het leven van patiënten op welke manier dan ook draaglijker te maken; naast de reguliere zorg dus. Dat kost veel geld en op deze manier probeer ik hier een klein steentje aan bij te dragen. Jij ook?