Tagarchief: kaartjes

Dear sir of madam

Om 8u de deur uit, om 21.20 kom ik thuis. Lange dag – nog langer doordat ik op een minuut na de trein miste in Den Bosch – ik ben moe, het regent en ik heb geen zin meer. Thuis is het donker – want mijn eega is zwemmen. Ik ren naar huis als ik uit de tram stap – had ik al gezegd dat het regent? – en glijd nog bijna uit over de traimrails. Dat zou roet in het eten gooien van de voorbereiding! Ik vloek even en loop toch wat rustiger verder. Voordeur open en toch even langs de brievenbus – jeej kaartjes! Sommige handschriften herken ik al, sommige enveloppen heb ik al voorbij zien komen op Facebook en Instagram. Maar er ligt ook een envelop voor Cardcetera. Uit Portugal. Even denk ik ‘Ana!’, maar dan zie ik de afzender: een meneer uit de Algarve. Even denk ik ‘via Postcrossing dan?’ Maar nee – waarom zou je dit dan aan Cardcetera adresseren. Drie kaartjes zitten er maar liefst in deze envelop.

De meneer schrijft dat waar hij woont het lastig is om niet-toeristische kaartjes te kopen. Hij schrijft dat hij Cardcetera leerde kennen door de kaarten die werden weggegeven vanwege de 40 miljoenste kaart via Postcrossing. Dat hij niet heel veel geld heeft. En dat hij zo graag wil bestellen, maar dat dit via de site niet lukte. Dan schrijft hij  op wat hij wil bestellen. 9 kaarten – maar of ze aangetekend verstuurd kunnen worden. Hij zal het geld overschrijven – als ik de gegevens mail.

Ik ben ontroerd – iemand wil zo graag bestellen, dat hij zelfs de moeite neemt om alles op kaartjes te schrijven en dit naar mij opstuurt. En dan vragen mensen mij soms waarom ik een webwinkel in ansichtkaarten heb. Nou – hierom dus. Omdat ik zo’n geweldige post krijg soms. En zo’n leuke reacties. Soms zijn reacties ook stom – maar dat vergeet ik nu even. Nu ga ik morgen deze meneer zijn kaartjes opsturen. Met een lief briefje erbij. En zonder rekening. Gewoon – omdat het kan. Omdat hij me dit fijne gevoel gaf na een lange dag.

Deze kaartjes gaan op weg naar Portugal

Een kennismaking met…. Mirjam!

Lieve Mirjam,

Eerste kaartje MirjamIk doe gewoon net alsof ik in mijn dagboek schrijf – mijn dagboek had ook altijd een naam. Het voelt een beetje gek om zo maar te beginnen – geen van jouw lezers weet wie ik ben, misschien dat een paar van mijn lezers weten wie jij bent dankzij je blogs voor Cardcetera. En ach, eigenlijk kennen wij elkaar ook nog niet zo goed – dus ik zie onze bloguitwisseling ook als een manier om elkaar beter te leren kennen. Hoewel we elkaar nog niet heel vaak hebben gezien, toch voelt het wel alsof ik schrijf aan (voor?) een goede vriendin. Want wat is het altijd gezellig als we elkaar zien – de mondjes staan geen moment stil. We kletsen, of we eten – nee niet beide tegelijk, want dat is niet netjes. Toch? De tijd vliegt voorbij, net als de ideeën. Toch komen de beste ideeën soms pas na ons afscheid. Zoals het idee om blogs uit te gaan wisselen, maar ook de vorm daarvan. Want jij stelde voor om onze gedeelde liefde voor het ouderwetse, handgeschreven kaartje te combineren met de moderne social media, meer in het bijzonder onze beide blogs. Een vraag op een kaartje, een antwoord op een blog. Ja – ik wil, wat een mooi idee!

Helemaal een mooi idee omdat ik regelmatig de vraag krijg of ik als liefhebber van kaartjes dan een hekel heb aan de moderne communicatiemiddelen. Daar moet ik altijd wel om lachen – als ik daar een hekel aan zou hebben, waarom zou ik dan a) een webwinkel hebben en b) al geruime tijd een blog schrijven. Nee hoor – ik heb geen hekel aan de moderne tijd en bijbehorende social media. Soms wel een beetje, omdat het allemaal zo makkelijk is. Het feit dat ik op Facebook alleen maar leuke foto’s van cruiseschepen en pakketjes kaarten deel, betekent niet dat er nooit iets vervelends gebeurt. Alleen praat ik daar liever in persoon met mensen over, in plaats van alles op Facebook te zetten. Als ik na een lange dag thuiskom en ik vind een gezellig kaartje in de bus, dan kan ik daar echt nog een paar keer naar kijken die avond. Toch een ander gevoel dan een whatsappje hoor. Of herken jij dat niet?

Ik moet er wel eerlijk bij zeggen dat alle veranderingen in moderne communicatiemiddelen bij mij wel op enige weerstand kunnen rekenen. Ik ben de overgang van Windows XP naar Vista nog maar net te boven – inmiddels is er al Windows 10. En snap ik net hoe ik irritante piepjes op mijn telefoon kan uitzetten (lees: heb ik eindelijk tijd genomen om er meer dan 30 seconden me in te verdiepen hoe dat ding eigenlijk werkt…) gaat hij kapot! Kan ik weer opnieuw beginnen…. Soms denk ik op zo’n moment wel dat ik oud word overigens. Met een kaartje heb je dat soort dingen niet. Nog niet moet ik zeggen – want in 2017 gaat de helft van de brievenbus weg! Dat zal nog een flinke opschudding geven in mijn leventje….

Lig je al bij de brievenbus te wachten op mijn kaartje? En ben je al benieuwd welke vraag daarop staat?

 

Lieve groetjes van Astrid

Meer weten? Volg dan ook het blog van Mirjam – waarop zij zal reageren op mijn kaartje en bijbehorende vraag. Volgende maand volgt hier het volgende blog aan Mirjam.