Tagarchief: werk

Aangenaam: Astrid, tekstschrijver

Vandaag begon ik aan een spiksplinternieuwe opdracht. Eentje voor een type organisatie waar ik nog nooit voor werkte, in een rol die ik op deze manier ook nog nooit ergens had. Wel via iemand waar ik eerder mee gewerkt hebt, maar een behoorlijke tijd geleden. Ze maakte snel stappen en wisselde een paar keer van organisatie. Toen ze iemand nodig had met kennis van de MBO-wereld, met schrijfvaardigheden, inlevingsvermogen en daarnaast het vermogen pragmatisch te handelen, toen dacht ze aan mij.

Drie weken geleden had ik op een vrijdagmiddag een ontzettend leuk gesprek met haar en twee van haar collega’s. Het was bijna alsof ik ze alle drie al jaren kende, alsof het een gesprek was met vrienden die je een tijd niet had gezien en waar je op vrijdagmiddag nog even een borrel mee ging drinken. Nou ok, een kop koffie dan. We hadden het over mijn tweestrijd tussen het voeren van mijn meisjesnaam en mijn getrouwde naam. Over De Kik speelt Boudewijn de Groot en over Het Braaknoot Ensemble speelt een ode aan diezelfde Boudewijns Nacht en ontij. Het was zo’n leuk gesprek dat ik, eenmaal in de trein naar huis, dacht: ‘heb ik mezelf eigenlijk wel inhoudelijk geprofileerd? Weten ze nou wat ik kan?’ Want daarvoor zat ik daar tenslotte, om te verkennen of we wat voor elkaar konden betekenen en op welke manier dan. Een week later kwam het verlossende antwoord: ja dus. Na de zakelijke afspraken, getwijfel bij mij over of ik dit wel kan combineren met andere opdrachten, mijn schrijverij en ook nog een leuk sociaal leven, besloot ik het gewoon te doen. Want het was zo’n leuk gesprek en inhoudelijk zo’n mooie uitdaging, dat ik dacht ‘Van Esdonk, je bent gek als je dit laat schieten.’

En dus schoof ik vandaag aan voor een eerste overleg. Om sfeer te proeven. Echt veel voorbereidingstijd had ik niet, maar dat maakte niet uit: het was alleen even kennis maken. Voor we begonnen met het overleg, werd ik aan iedereen voorgesteld. Met de woorden ‘dit is Astrid – zij kan goed schrijven.’ En toen dacht ik ‘verdraaid, dat is waar ook! Ik ben al een schrijver, je kunt mijn werk al kopen bij bol.com en de schoolboekhandel.’ En nee, dat zijn geen romans, maar toch – het zijn boeken.

Soms vergeet ik dit allemaal even, in alle struggels rondom het boek en bij de strijd in mijn hoofd die ongeveer zo gaat ‘is dit nou wel of niet een interessante verhaallijn en hoe moet ik het allemaal rondschrijven of juist niet en wie zit hier eigenlijk op te wachten en is Steffi niet een stomme naam en waarom, hoe, waarmee, waardoor en wie.’ Toch een mooi compliment, zo op de eerste dag!

Fotograaf ben ik nog altijd niet – deze foto komt dan ook van Jesus Hilario H. /Unsplash

Leuke dingen

‘Wat doe jij leuke dingen’ – dat typte een klant van Cardcetera vandaag naar mij in een Facebook chat die we hadden. Ping – reality check! Want ze heeft natuurlijk groot gelijk. De laatste paar weken staat bij mij veel in het teken van het rustiger aan doen (qua werk), minder moeten en meer genieten. Dit omdat ik enigszins gejaagd overkom (en me ook wel voel) en ik slecht slaap. Niet twee dagen of weken, maar al zo’n anderhalf jaar. Maar eigenlijk, eigenlijk heb ik toch echt wel de twee leukste banen ter wereld. Zo leuk dat ik ze soms niet eens als baan zie.

Voor Flytande mag ik me vooral bezighouden met onderwijs – MBO-onderwijs meestal, maar af en toe ook met lesmethodes voor VMBO, HAVO en VWO. Al schijn je dat niet allemaal met hoofdletters meer te schrijven, maar dit is geen blog over de juiste spelling 😉 Toen ik Nederlands studeerde was de meest gehoorde vraag of opmerking die ik kreeg ‘en wat wil je dan gaan doen, voor de klas?’ Ik had werkelijk geen idee wat ik wilde doen, maar ik wist wel zeker dat ik niet voor de klas wilde. En dat weet ik nog steeds zeker, maar tegelijkertijd vind ik goed onderwijs wel enorm belangrijk. En dan eigenlijk vooral MBO-onderwijs, want per slot van rekening zitten daar toch nog altijd de meeste leerlingen. Een van mijn allereerste klanten bij Flytande was een branchevereniging voor leveranciers van logistieke materialen en vlak daarna kreeg ik een kenniscentrum binnen de logistieke branche als opdrachtgever. Nu is de logistieke wereld een wereld van gepassioneerde mensen – maar wel vooral van praktijkmensen. Lesmaterialen schrijven kunnen ze niet allemaal even goed – maar gelukkig kan ik van die enthousiaste verhalen wel een mooi boek maken. Want schrijven op het juiste niveau, dat kan ik dan weer goed. En zo kwam ik als afgestudeerd Neerlandica met als afstudeerrichting Middelnederlandse letterkunde in de wereld van transport en logistiek terecht. En geloof het of niet: ik vind het een fascinerende wereld. Laat mij maar lekker rondkijken in een groot warehouse – alles wat daar beweegt en iedereen die daar samenwerkt, prachtig. Ik vond het ook echt geweldig mooi om bij Toyota binnen te mogen kijken toen we in Japan waren – toch een beetje de uitvinders van het just in time principe binnen de logistiek.

Wat dit nou met vandaag te maken had? Nou vandaag bezocht ik een MBO-school in het zuiden van het land, samen met een opdrachtgever. Doel: uitleggen waarom ‘onze’ methode voor Logistiek zo goed is en ze overtuigen voor ons te kiezen. Mijn bijdrage was klein – alleen de inhoudelijke vragen beantwoorden. Maar wat geeft het een voldoening als je ze enthousiast mee ziet knikken! Daar kom ik graag mijn werkkamer voor uit. Zeker als ze dan aangeven te gaan overstappen – woehoe, ik doe mijn werk niet voor niets! Want tsja, soms schrijf je iets dat dan niemand wil hebben. Omdat ze toch liever hun eigen materiaal gebruiken. Of omdat ze al zo lang met methode X van uitgever Y werken.

Dit verhaal stuurde ik dus, zij het in zeer verkorte versie, aan de klant die me een bericht stuurde dat ze helemaal klaar zat voor de online vrijmarkt bij Cardcetera. Kun je je voorstellen hoe dat voelt? Dat iemand zegt klaar te gaan zitten voor iets dat je online organiseert? Mocht je je dat niet kunnen voorstellen: ik voelde me best wel erg trots. En gestrest… want had ik nou toch 26 april aangegeven als datum? Een vrijmarkt moet je natuurlijk op Koningsdag organiseren en dat is toch echt op 27 april. Gelukkig bleek het er wel goed te staan – waardoor ik nog blijer was, want ik liep nog in Eindhoven rond en natuurlijk moest de vrijmarkt nog goed uitgewerkt worden. Waarom gisteren voorbereiden als het evenement pas morgen is….

Ook dat ik in Eindhoven liep stuurde ik ter informatie aan de klant – sommige klanten weten beter wat ik dagelijks uitspook dan mijn vrienden – en daarop vroeg ze wat ik dan in Eindhoven deed. Nou – genieten uiteindelijk dus. Met koffie. En een gebakje. Gewoon, omdat het kan.