Tagarchief: zomer

Melk en het campingleven

Vroeger gingen wij als gezin ieder jaar kamperen. De eerste keer in de zomer voor ik naar groep 3 ging, dus toen was ik 6. Eerst gingen we naar Joegoslavië (ja, dat heette toen nog zo), later naar Hongarije, Tsjechoslowakije, Tsjechië en Slowakije. Van een tent evolueerden mijn ouders naar een vouwwagen en tenslotte naar een caravan. Wij sliepen afwisselend bij hen in de grote tent, onder de vouwwagen (een van ons dan – de andere twee lagen toen in een klein tentje), in de caravan (ik kan me herinneren dat er een vakantie was waarin we daadwerkelijk met z’n vijven in de Adria sliepen – al was dat volgens mij wel een herfstvakantie in Nederland en dus was het ook wat kouder) of dus in een klein tentje bij de vouwwagen of caravan. Het waren lange vakanties – zo lang dat er altijd wel iemand was die op het einde naar huis wilde. Ik kan me niet herinneren dat ik dat ooit wilde, want vakanties waren vol met zwemmen, mooi weer, ijsjes, uit eten gaan en boeken lezen. Alle dingen waar ik nu nog steeds blij van word.

Wat ik me van de vakanties van voor de caravan kan herinneren is het niet hebben van een koelkast(je). Ik denk wel dat er een koelbox was – maar in die tijd was het denk ik nog niet zo makkelijk om je koelelementen weer te laten bevriezen. Van latere jaren in Hongarije herinner ik me ook dat je een klein vak in een koelkast kon huren. Maar daarin had je zeer beperkt ruimte – misschien gingen daar de koelelementen dan wel in. Het was dus een kleine uitdaging om ons te voorzien van een ontbijt met melk en boter. Voor de boter was de oplossing de befaamde campingboter uit blik. Ik hoef het vast niet uit te leggen, want volgens mij kent iedere kamperende Nederlander die blikken. Die boter kon volgens mij niet smelten, hoefde dus niet per se heel koel bewaard te worden en was echt enorm smerig. In mijn herinnering smaakte de boter ook gewoon niet naar boter.

De melk is een ander verhaal. In al die landen leken ze dezelfde melk uit plastic literzakken te hebben. Iedere ochtend van die heerlijk lange vakantie herhaalde zich dan het volgende ritueel. Mijn vader ging, meestal (soms?) vergezeld door een van zijn dochters, broodjes halen voor het ontbijt. Die broodjes waren trouwens in ieder land net anders, maar wel altijd lekker en dus iedere ochtend vers. Ook iets waar ik nog steeds blij van word trouwens, vers brood. Maar goed, naast die broodjes haalde hij dus ook zo’n zak melk. En iedere ochtend kregen wij minimaal een beker van die melk – soms wat meer, want tsja: de zak konden we niet bewaren tot de volgende dag en dus moest die zak leeg. En die melk, die was zo enorm vies. Het smaakte heel anders dan Nederlandse melk; het leek meer op van die lang houdbare, gepasteuriseerde melk. Maar melk is de witte motor en goed voor elk en daarom dronken wij elke ochtend, met enige protest volgens mij, onze beker leeg. Soms kregen we er een lepel Nesquik in bedenk ik me nu – bestaat dat eigenlijk nog?

Tijdens onze kampeervakantie dit jaar moest ik hier ineens aan denken, toen ik terugliep met het net gekochte verse brood. Want wij gingen ook met de tent kamperen en al kun je tegenwoordig op veel campings je koelelementen in een vriezer leggen, wij hebben (nog) geen koelbox. Die boter, nee die hadden we niet bij ons. Maar wij geloven nog altijd dat melk goed is voor elk en dus hadden we houdbare melk gekocht voor bij de muesli of in mijn geval, voor bij de croissant. Want die hoef je niet te koelen. Echt net zo vies als vroeger die zakken melk. Maar natuurlijk dronk ik het flesje wel leeg, tot de laatste druppel. En at ik daarna zeer tevreden mijn verse croissant. Heerlijk, dat kamperen.

Rudesheim en Munster

Dat was een cliffhanger hè, in mijn laatste bericht? Iemand vroeg me of het geld op was – maar nee, dat was het niet. Wat het wel was? Het weer. Al weken voor we weggingen, waren de voorspellingen niet geweldig. Nu ga je niet naar Noorwegen omdat je een zonvakantie wil – maar een beetje een redelijke temperatuur en slechts af en toe een bui, ja dat was wel waar we op hadden ingezet. Maar nee – het was regen en kou wat er voorspeld werd.

Donkere wolken

In Oslo was het nog prima – af en toe een bui, maar dan ga je lekker een museum in of even op een terrasje zitten. Na Oslo wilden we gaan camperen en dat deden we dus ook, in de buurt van Hamar. De eerste dag was het nog prima – al was het ook toen in de nacht behoorlijk koud. ’s Ochtends werden we wakker met regen en dat was wat er ook voorspeld werd voor het nationale park waar we daarna heen wilden – inclusief temperaturen in de nacht rond het vriespunt (OK – wel hoger in de bergen, maar toch). Dan maar eerst naar Trondheim? O, ook daar regen en koud. Bergen? Zelfde verhaal. Fjorden in de regen, boswandelingen in de regen – we zagen het niet echt voor ons. Wat nu?

Bij het Viking Shipet in Hamar

We brachten de ochtend door in druilerig Hamar, keken elkaar bij terugkomst op het verder lege tentenveld aan en dachten ‘plannen omgooien?’ We hadden nog twee weken en konden dezelfde avond nog terug met de boot naar Denemarken en met een dag rijden ver in Duitsland zijn. We konden ook doorzetten – maar de langere termijn voorspellingen bleven onaantrekkelijk. En: hoe verder Noorwegen in, hoe langer de terugreis. En dus… pakten we de tent in (nog net voor de volgende fikse bui), boekten de boottoch voor die avond, reden naar Oslo en aten daar nogmaals bij Cafe Skansen. Misschien niet zo spannend als geld op – maar toch 😉

Café Skansen in Oslo – aanrader!

We kampeerden de rest van de vakantie in Duitsland, in Rüdesheim am Rhein, en Frankrijk, in Mūnster in de Elzas. Iets minder spectaculair dan Noorwegen misschien – maar wel een stuk warmer. Ook daar hadden we regen – maar als het dan in ieder geval (wat) warmer is, is het in de tent een stuk beter te harden. Het kamperen hebben we dan ook herontdekt en willen we zeker snel weer doen.

Camping Life

We eindigden de vakantie in een geweldige Air BnB in … Rotterdam. Ons eigen huis – maar wat is het fijn om thuis te zijn zonder allerlei afspraken. We gingen eindelijk samen rond de Kralingse Plas, ik werd bloeddonor en we gingen naar Restaurant Fred. En weet je – het was dan misschien een andere vakantie dan gepland, maar het was wel heel erg fijn. Als ‘toetje’ nu nog een lang weekend Dublin en dan… ben ik er klaar voor om weer hard aan de slag te gaan. Denk ik…

Rondje Kralingse Plas